Być może to ostatni wpis na BS. Możliwe że kiedyś jeszcze będzie co napisać.
Na razie to zrobiło się jak podejrzewałem. Wszystko czego się tknę, obraca się w pył. Dziwne, bo wiele rzeczy naprawiam, a ze sprawami banalnymi nie umiem sobie poradzić i wszystko się sypie po kolei.
Najbardziej wkurza mnie masa małych upierdliwych niepowodzeń.
Z drugiej strony wiem że mam dużo, zdrowie, dom, dziewczynę. Ale wszystko to obarczone moją jakąś pesymistyczną wizją, która jest dopełniana przez masę moich niepowodzeń.
Znalezienie jakiejś pracy dla mnie to też wyzwanie. Sam nie wiem czy jestem zdolny się nauczyć czegoś nowego. Z drugiej strony nie wiem czy umiem cokolwiek, co byłoby jakieś wyjątkowe.


Studia mi się znowu sypią. Powtarzam sobie że na pewno je skończę, kiedyś;)
Moja druga optymistyczna połówka mnie, mówi że zawsze jest inna droga.

Dzisiaj wkurzył mnie komputer który naprawiałem. Miało być pięknie, a wyszło do dupy. Ale przynajmniej działa ten dziad.

Papa:)

Posłuchajcie tego:

Na prawdę klimatyczny kawałek... Taka muzyka cały czas mi w duszy gra. Idealnie zestrojona z moim wnętrzem.

Kolega z BS Stamper, postanowił wpaść do Rzeszowa, więc zgodziłem się z miłą chęcią pojechać z nim i z Adapterem gdzieś w okolice pogórza Dynowskiego.

Na początek jazda na dworzec PKP i spotkanie się z Adapterem, chwilę pogadania :) i za kilka minut zjawia się Stamper. Myślałem że trasa była przez niego ustalona, ale nie, więc zaproponowałem swoją wersję, trochę terenową. Głupio mi, bo nie znam w te okolice trasy, która idzie samymi asfaltami, a w ogóle nie za bardzo czuję sie obeznany w tej części terenu.
Trasa na Błażową, czyli na początku trochę szutru, który okazuje się być raczej błotkiem. Samochody zjeździły i kamienie znikły. Zostało błoto. R

Rowery już ładnie uwalone, a jesteśmy dopiero pod Wsizem. Na szczęscie po zjeździe z górki, trochę błota odpada i koła w miarę się kręcą:p


Dalej jazda w las Straszydle gdzie masa wody, ale mniej błota. Przejechaliśmy.

Zjazd polami do Błażowej (wersja krótsza) i rowery usyfione coraz bardziej. Łańcuch się domaga smarowania. Po drodze widze kilka butelek po oleju, ale jakoś nie bardzo chce mi się smarować (mój patent na smarowanie:D:D).

Postój pod sklepem, opowiadania Stampera o bojowniku księdzu, który chciał się bić z niewiadomego powodu:)

Jedziemy na Futomę. Tam skręcamy na żółtą drogę i jedziemy na czerwoną. Wiatr daje nam po twarzy.
Skręcamy na Gwoźnice górną i jedziemy na Niebylec. W Niebylcu postój na przystanku i obiadek. Ludzie z autobusów gapia na nas jak na dziwolągów...

Na koniec najlepszy podjazd dzisiejszego dnia. Górka Żarnowa.
Podjeżdżamy od Gwoździanki, czyli krótko, a bardziej stromo niż od wsi Żarnowa.

Na górze Stamper robi zdjęcia.

W ogóle jest masa lodu, a na drodze polnej zaspy, takie że nie da sie jechać. Prawie całą drogę prowadzimy, aż do asfaltu.

Na koniec zjazd do Czudca i jazda 9 do domu:)

W Boguchwale tir prawie spycha Stampera na chodnik, albo raczej próbuje wcisnąć między krawężnik na swoją naczepę... masakra.

Dynamo mi się popsuło:( a to fajne dynamo było... naprawi się:)

Zdjęcia w kolejności niealfabetycznej i niechronologicznej:p


Adapter


Z Żarnowej


Na Żarnowej




Sucha Góra, czyli dobry punkt odniesienia. Gdy się człowiek zgubi, to przynajmniej wie, że gdzieś tam jest Krosno, Strzyżów, albo Dynów:P

Na pewno się odnajdzie...

Coś się Stamper krył na zdjęciach



I mapka:
Pokaż trasę GPS

Jazdy do domu i do Asi. Uzbierane.
Poza tym serwis zawieszenia. Jak się okazało, w dolnym zawiasie tkwiły 4 łożyska maszynowe, tyle że całkowicie zajechane (przeze mnie:D).
Musiałem się nieźle namęczyć by je wydrzeć. Dobrze że mam miniszlifierkę z paczką akcesoriów, bo inaczej byłaby bida z nendzom:P

Najpierw siłowałem się z osią. Okazało się, że będę musiał ją siłą wydrzeć.
Wziąłem wiertarkę i rozwierciłem nieco. Potem wyfrezowałem wewnątrz by pozbyć się szerokiej części. Kilka puknięć młotkiem i dało się ściągnąć wahacz. Niestety oś nadal siedziała w środku już porządnie zmasakrowana...

W ruch poszedł młotek i pręt. Oś zamiast wyjść, rozpieprzyła 4 łożyska po drodze, ale w końcu jest wydarta.

Kolejny problem to pozostałe bieżnie zewnętrzne łożysk... musiałem jedną rozciąć od środka (miniszlifierka czyni cuda) potem znalazłem nasadkę o idealnym rozmiarze, wpakowałem w dziurę i młotkiem puk. Wyszły pozostałe bieżnie. Zjechane na maksa.
Kupiłem 6 nowych łożysk i wpakuje je w ramę, tylko osi właściwie nie mam. Będę musiał zrobić. Mam już materiał i pomysł jak to zrobię.

Bieżnie jeszcze w ramie:


Oś i tulejki:

Wszystko z alu...

Zawiozłem kredki siostrze:D
A co! niech ma :P

Niestety chyba diamentowego czeka wieeelki przegląd, bo coś w nim strzela, zrobił sie luz na wahaczu, więc łożyska do wymiany i jeszcze kurde ta tuleja dolna:/ nijak sie nie da jej wyjąć :( Będę musial rozwiercić, a później sie zobaczy co dalej. Jak znam życie, to coś skombinuję i będzie działać:)

Zdjęcia od Piotrka, trochę podrasowane;)
Klikalne duże.


Niezła krucjata:P


Przez las było pięknie. Zero wiatru i od razu cieplej, chociaż na minusie.


Rowerki też muszą odpocząć;)


Przed lasem najwyższy dzisiejszy szczyt, czyli 402 metry.



Widać z daleka


Jeszcze tylko podjazd...


Jesteśmy na miejscu


Trochę stali


Moja pierwsza setka w tym roku:D

Piotrek akurat ma wolne, więc wybraliśmy się w okolice Ropczyc.

Zjazdy były oblodzone i przez to nie dawały odpocząć zmysłom. Zresztą jazda na cienkich oponach po lodzie, już sama w sobie jest ryzykowna, a co dopiero gdy jeszcze trzeba wyminąć się z samochodem na żyletki:P

Wielkie dzięki Piotrek za jazdę. Z Tobą to zawsze coś ciekawego się zobaczy.

A tutaj bonus.


Szerszy opis u Piotrka

Pokaż trasę GPS

Taka krótka, bo za ładna pogoda by nie wyjść i nie pomarznąć trochę:P

Po kilkunastu minutach włącza mi się ogrzewanie rąk i nóg i można jeździć aż zabraknie tłuszczu w moim chudym cielsku:P

Pokaż trasę GPS

Dzisiaj chciałem strzelić setkę.
Wziąłem rower Asi i wyjechałem w trasę z nadzieją, że będzie przynajmniej 80km.
Urwałem gumkę w sigmie i nie mam licznika w tym rowerze.
Ostatnio na szosie się nawet fajnie śmigało, a mój czołg ma mały defekt i musze to naprawić.

Jazdę zacząłem od wjechania w drogę polną na Miłocinie:



Strasznie oblodzona, dwa razy podjechałem i przez to ślimaczyłem sie tam dość długo. Ludzie wyrzucają tam za dużo śmieci... w ogóle wyrzucają.

Przedarłem sie szosą (bo dzisiaj tylko szosa) do Rudnej i dalej Mrowla itd. według mapki.
W Mrowli budują zjazd z Autostrady i przez to zbudowali hopki:D


Przejechałem Czarną Sędziszowską, na Sędziszów i pod górkę.
Nie wiem czemu wszyscy dzisiaj się tak dziwnie na mnie patrzyli.

Do Czarnej Sęd. miałem niezły kryzys. Jakoś nie mogłem sie rozkręcić. Jakby mi cos koło blokowało.

Rowerek gdzieś na podjeździe:

Po podjeździe kryzys minął i cisnąłem bez zmęczenia cały czas.

Bardzo ładnie wyglądają łyse lasy i ośnieżone górki:


Na samej górze stoi krzyż milenijny:


Z daleka widać było, że niedługo będzie brzydko :(


W Bystrzycy postawili nowy przystanek:

Dokładnie w tym miejscu gdzie kiedyś była kupka piachu

Zeżarłem trochę mięcha:


Na zjeździe mnóstwo lodu i strachu, by nie wpaść pod samochód. Prawie zamarzłem... Dlatego nie zjeżdżałem szybko. W dodatku środkiem drogi i jeszcze jakieś psiska mnie goniły.


Drzewka w Pstrągowej:

Jest tam dość ciekawy wąwóz.

Kapliczka jakby ktoś pytał:P

To już w Nowej Wsi przed Czudcem.

Ostatnie promienie słońca:

Niestety później było już syfiaście.

Stok na którym wyglebał ostatnio Kona:D


Pokaż trasę GPS

Przejechałem sie moim czołgiem do przychodni. W tą stronę było fajnie, bo ciepło na rowerze, ale na piechotę jednak za zimno.
Do bierdonki i do domu.



A i jeszcze mam trochę ciekawej muzyki dla chętnych:
Muzyczka za free

miedzy innymi to:


Ciekawe połączenie rytmu elektroniki z rockiem

Tytuł to skrót wczorajszego wyjazdu.
No to od początku:)

Nasze maszyny:

Enduraki © kundello21

W niedzielę zauważyłem że poniedziałek ma być piękny, więc napisałem do kilku osób, czy jadą. Nie spodziewałem się że Jacek będzie chciał:) Oczywiście nieugięty Piotrek (kona) napisał że jedzie, wiedziałem że będzie niezła jazda.

Na początek jazda przez kładkę na Wisłoku, która przypomina już od dłuższego czasu raczej jakiś most linowy w dżungli:p i cała sie sypie.

Nie chciałem przez nią przejeżdżać, jakoś wyjątkowo się bałem że coś mi sie przydarzy, bo wszystko szło pięknie, a to jest podejrzane.
Dalej już pojechaliśmy przez pola w stronę Przylasku, Hermanowa.


No i zaczęło się.
Patrzę, a Jacek stoi przy drodze i pedałuje w miejscu. Myślałem że łańcuch mu się urwał, ale to było coś o wiele gorszego. Zapadki w bębenku mu zamarzły i nie zahaczały sie o zęby bębenka. Pomyślałem, że jeśli zamarzły, to je podgrzejemy i będą działać.

No to idziemy wszyscy do jakiegoś domu niedaleko drogi. Jacek idzie sam zapukać. Po dłuższej chwili otwiera jakaś babka, a Jacek niczym nałogowy palacz z błagającymi oczami mówi: przepraszam panią, nie ma pani zapalniczki lub zapałek? Bo zepsuł nam sie rower i musimy go podgrzać.
Pani się zdziwiła, po co nam ogień. Wytłumaczyliśmy im o co chodzi.

W drzwiach pojawił sie mąż tej pani i dał nam jeszcze gazety.
Później podpaliliśmy je i podgrzaliśmy kasetę, lód sie roztopił i koniki załapały.
Wzięliśmy jeszcze zapałki i gazety i ruszyliśmy dalej.

Jednak Jackowi znowu zaczęło zamarzać i przeskakiwać co jakiś czas, więc po zjeździe, pojechał sam do domu (z gazetą i zapałkami), a my z Piotrkiem ruszyliśmy w las.

W lesie było pięknie, zresztą zawsze jest. Tam parę zdjęć i zjedzenie specjalnych lajtowanych czekolad:p czyli napowietrzanych 75g hehe


Dalej na Leckę i tam dylemat, czy zaliczać Wilcze, czy nie damy rady. Jednak nie daliśmy rady, bo czas nas gonił, a lampek nie zabraliśmy. Szlag by to.

No to jedziemy do lasu do Sołonki.
Tam też dość fajna trasa leśna.
Podjazd i postój w takim zajeździe:

i ślad:


Następnie do Lubeni przez znaną nam trasę pełną kolein. Dodatkowo zaczyna sypać coraz mocniej.
Na chwilę przestaje, jedziemy na Babicę na stok narciarski, przez las.
Zjazd ze stoku nie był łatwy. Za dużo śniegu nawalili (sztuczne naśnieżanie) i koła sie strasznie zapadały. Nawet w dół trzeba było dokręcać by sie nie zatrzymać.
Piotrkowi puściły hamulce, i to nie te w rowerze;)
Puścił się z góry, po czym wywinął piekne salto razem z rowerem:D Widok przepiękny hehehe

Posmialiśmy i pojechaliśmy dalej, w stronę Grochowicznej Dział, czyli naszego miejsca na ognisko.

na podjeździe zaczyna coraz mocniej sypać. W końcu jesteśmy na górze, a tam sypie bardzo mocno. Śnieżyca.
Zjeżdżamy lasem do Lutoryża, mijamy w lesie drwali, patrzą na nas jakoś dziwnie...
Potem biały asfalt i coraz mniej sił. Jakimś cudem dojeżdżamy do MPWIK i zalewem do domu.
Wyjazd jak i trasa godna polecenia. Dużo podjazdów, mało dróg asfaltowych i ładne widoczki.
Pokaż trasę GPS

Kilka km do domu jeszcze...

Zajechałem, przykręcałem, zamontowałem. ;)

Wcześniej, po okulary dla siostry Ani, bo jej Miłoszek, mały psotnik :D urwał.

Na WSK nawet w zimie jest dużo zaparkowanych rowerów. Pod zadaszeniem i pod obserwacja kamer.